De toekomst van mode

Kort geleden was er een interessante programma op TV genaamd “The next black” (ook op YouTube te zien) over de richting waarop het (hopelijk) gaat met de modeindustrie.
Suzanne Lee legde in het programma uit dat ze een boek wilde schrijven over de toekomst van mode en daarom gesprekken met wetenschappers heeft gevoerd over relevante technologische ontwikkelingen.

Op aanraden van een bioloog die ze hierover heeft gesproken begon ze te experimenteren met bacteriën die ze op kweek zette. Zo produceerde ze een substantie dat geverfd kon worden en met een naaimachine genaaid kon worden tot kleding. Het zag er uit als iets dat tussen leer en rubber in zit.  http://www.biocouture.co.uk/

De conclusie die steeds weer werd getrokken tijdens het programma was dat het maar gedaan moest zijn met de huidige “Fast fashion” (snelle mode). Het wordt in één land ontworpen, in een ander geproduceerd en over de hele wereld verkocht. Deze “Fast fashion” werd mogelijk nadat fabrieken steeds sneller en goedkoper wisten te produceren. De verandering moet komen van consumenten die minder passief zijn en hun kleding onderhouden en er zo meer verbondenheid mee gaan voelen.

Het merk Patagonia (buitenkleding) heeft een advertentie gemaakt met de slogan “don’t buy this jacket”. In eerste instantie was het moeilijk geweest de marketing afdeling ervan te overtuigen dat dit een goed idee was. Wat de bedenkers bedoelde was “don’t buy this jacket if you don’t need it”. Het bedrijf bracht ook reparatie setjes op de markt en video’s in samenwerking met iFixit over hoe de kleding kon worden gerepareerd.”Consumenten kunnen geld besparen wanneer ze dingen kopen die langer mee gaan. Zorg er voor, repareer het en verkoop het weer wanneer je het niet meer nodig hebt. Wanneer je iets langer / vaker draagt (en het misschien moet repareren) krijg je er een emotionele band mee”.  De productie van kleding zal nooit klimaat neutraal worden maar het bedrijf probeert zo dicht mogelijk in de buurt te komen.

Tenslotte werd “dry dye” besproken. Dit is een procedé om stoffen droog te verven ontwikkeld door de Yeh group. Zo wordt voorkomen dat er heel veel water vervuild raakt met het verven van stoffen die nodig zijn om kleding te maken. De ontwerpster die met de Yeh groep samenwerkte zag als de wenselijke toekomst: het gebruik van natuurlijke vezels en een droog verf proces, tijdens de productie zo laag mogelijk energie verbruik en tenslotte biologische afbreekbaarheid.

Een interessante film om een keer voor te gaan zitten wanneer je geïnteresseerd bent in mode …

Something to Say?

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.